De vorige keer dat ik hier schreef, schreef ik dat ik impact zocht. Dat klopt, en dat was ook meteen een reden om het bloggen er dan maar even aan te geven. Maar ik kom hier altijd terug. Alleen had ik niet verwacht dat mijn pauze zo lang zou duren. Vier maanden. Ik wilde me richten op mijn boek. En dat is nu echt af. Ik heb al een week geen aanvechtingen meer om nog niets te veranderen. Het gaat dus 2 januari naar de uitgever. En dan is het maar afwachten of ze het nu wel zien zitten.
Ik ben er zelf in ieder geval tevreden over. Het is minder persoonlijk geworden. Een manie of een depressie ziet er immers voor iedereen anders uit. Dat verhaal – hoewel prettig om een keer te keer te schrijven – heeft dan niet zo veel toegevoegde waarde. Ik heb me nu meer gericht op wat ik alleen geleerd heb over mijn bipolaire stoornis.
En dat is iets wat me voor lotgenoten, hun naasten en misschien zelfs ook wel behandelaars, veel interessanter lijkt. Ik heb immers sinds een kleine vijf jaar veel meer inzicht in en controle over mijn bipolaire stoornis. En dat kwam door een soortement van methode die ik zelf heb ontwikkeld, los van de behandeling bij de ggz.
Niet dat mij alle credits toe te kennen zijn. Ik heb maar gewoon wat dingen toegepast wat ik op verschillende blogs tegenkwam en wat me nuttig leek om ook in te zetten tegen mijn bipolaire stoornis. En het bleek te werken. En of je het nu een kort dagelijks signaleringsplan noemt of een life chart doet er dan helemaal niet toe.
Nou ja, doet er niet toe? Doet er wel, want het signaleringsplan wordt nogal breed ingezet binnen de ggz. Zoek het maar eens op. Misschien is mijn alternatief in die gevallen ook wel nuttig.
Ik heb de afgelopen best veel mensen enthousiast gekregen over ‘mijn’ methode. Volgend jaar, en dat begint gelukkig morgen al, wil dat verder gaan uitbouwen. En het Hoe? wil ik hier, op sociale media en op het forum van Leo Babauta gaan verkennen. Zodat ik ook echt in actie kom en lotgenoten help.