Maand: mei 2025

Als je dit blog volgt, zal het je niet zijn ontgaan dat ik een boek heb geschreven over hoe ik omga met mijn bipolaire stoornis. Dat doe ik op een manier die mij goed bevalt, makkelijk is en veel inzicht en controle biedt. Laten we het even een methode noemen die ik niet leerde bij de ggz maar zelf ontdekte en die mij nu al vijf jaar als gegoten zit. Dat gun ik lotgenoten en hun naasten ook, zeker nadat ik merkte dat professionals binnen de ggz ook enthousiast waren. Dus ging ik schrijven en was er opeens een boek.

Zo gemakkelijk was het natuurlijk niet. Ik voelde me onzeker, want geen professional dus hoe zou ik iets kunnen zeggen over bipolaire stoornissen? En al helemaal op een manier dat anderen er ook nog wat aan hadden? In de eerste versie van het boek was die onzekerheid nog erg zichtbaar. Het was geen ervaringsverhaal en als zelfhulpboek schoot het ernstig tekort. Gelukkig had ik eerlijke proeflezers.

En gelukkig had ik wel een idee hoe het dan wel moest. Uiteindelijk is daar mijn boek uitgerold. Het boek dat ik graag twintig jaar eerder had willen lezen. Het laat zien wat ik leerde van inmiddels ruim vijfentwintig jaar bipolaire stoornis, ook al was dat de eerste drie jaar nog niet duidelijk.

Wat ik vooral wil laten zien, is wat er kan gebeuren als je van bewust nadenken over je bipolaire stoornis een dagelijkse gewoonte maakt. Ik laat zien waarom ik dat ben gaan doen, wat het me oplevert en ik laat ten slotte hóé ik het doe. Met gereedschap bekend bij de ggz waaraan ik andere draai heb gegeven.

Moeilijk was het allemaal niet, het heeft alleen jaren geduurd voordat het kwartje viel. Ik hoop dat jouw kwartje met de hulp van mijn boek sneller valt en dat jij net zo spectaculaire resultaten boekt als ik.

Boek bestellen?

Je kunt het boek voor € 17,- (exclusief verzendkosten) bestellen op mijn auteurspagina bij de uitgeverij. Het is ook verkrijgbaar in een aantal online boekhandels zoals Bruna en Libris. Daar komen er nog bij.

Pakketjes werden wel bezorgd vandaag. En één van de pakketjes bezorgde me een fijne middag. Het pakketje met mijn eigen boek erin. Er zal vast nog wel iemand iets op aan te merken hebben. Dat is tenminste mijn eigen ervaring wanneer ik boeken lees die door anderen geschreven zijn. Ik neem aan dat anderen dat ook hebben en dat mijn eigen boek ook een boek kan zijn waar nog wat op aan te merken is.

Dat gezegd hebbende, ik ben trots op het eindresultaat en ik denk dat ik iets heb geschreven wat een hoop mensen met iets heel essentieels kan helpen, namelijk hun gezondheid. Dat heeft het bij mij namelijk ook gedaan. En blijft dat doen. Dat maakt dit boek denk ik zo hard nodig. Ik had de kennis die erin staat jaren eerder willen; ik had gewild dat mijn behandelaars dit hadden geweten. Nu ik dit weet, maakt dit zó veel verschil.

En misschien is het boek nog niet genoeg, moet ik meer doen. Laat het weten, reageer op deze post, of vul het contactformulier in. Wat mij betreft is dit slechts een eerste stap. Ik weet nog niet of ik het kan, of ik het ga doen, of ik het wil doen, maar ik begin een idee te krijgen dat wat in mijn boek staat, trainbaar is. Dan is het natuurlijk nog de wie er dan moeten worden getraind.

Wat er ook nog allemaal gebeurt rond mijn boek, ik ben er benieuwd naar. Ik heb mijn boek nu zeg maar zelf goedgekeurd, ik zat nog een beetje met “ge-uni???formeerde vraagtekens, daar had ik het een paar blogs geleden al over. Gelukkig bleken dergelijke dingen vanmiddag niet aan de orde te zijn. De volgende stap is daarom dat ik morgenochtend ga testen of ik het boek inmiddels probleemloos kan bestellen via de uitgeverij. Ik zie gelukkig ook al voortgang bij webwinkels, maar dat kan nog wel tot medio volgende week duren.

Het is nog steeds wachten bij de brievenbus. Ik heb het eerste exemplaar van mijn boek nog altijd niet binnen. Maar dan heb je wel tijd om na denken wat nou eigenlijk de kern van je boek is. Volgens mij begon het met een heel simpele vraag.

Hoe kan ik dit iedere dag doen?

Het is een open vraag en daardoor kan ik die niet afdoen met een simpel ‘ja’ of ‘nee’. En daardoor dwong ik mezelf om een manier te vinden om er elke dag mee bezig te zijn. Dat doe ik nog en hoe dat voor mij uitpakte met betrekking tot mijn bipolaire stoornis, staat uiteraard in mijn boek. Het is allesbehalve een Hollywood-verhaal, maar het wel waar. En jij kunt het ook.

Want ik hoop dat het boek lezers uitdaagt voor zichzelf ook deze vraag te stellen. De antwoorden kunnen verbluffend zijn. Dat kan ik je wel vertellen. En lees dat binnenkort vooral in mijn boek.

En ik daag mezelf uit om deze vraag ook op andere gebieden te stellen, bijvoorbeeld met lezen of schrijven. Dus:

Hoe kan ik dit iedere dag doen?

Het antwoord op die vraag en dat volhouden kunnen verbluffende resultaten opleveren. Doe je mee?

~~~

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Toen ik vrijdag mijn boek afrondde bij Brave New Books, stond er duidelijk bij te lezen dat het tot vijf werkdagen kon duren voordat mijn boek helemaal goed bij externe sites te vinden zou zijn. Maar goed, uiteraard begon ik online boekhandels te doorzoeken op mijn naam of ‘bipolaire stoornissen’. En vanavond was het raak, zowel bij Libris, als bij Bruna. Dus dan maakt nu misschien dat ik echt gepubliceerd auteur ben.

Toch is het nog steeds een beetje eerst zien dan geloven. Ik heb nog steeds de definitieve versie van het boek zelf niet in handen gehad, wel een aantal eerdere versies en daar waren opvolgende wijzigingen netjes in doorgevoerd dus dat geeft vertrouwen voor de definitieve versie. Dus dat betekent dat de vlag vandaag nog niet uitgaat. Ik zag ook nog wat slordigheden op de genoemde sites. Dat had volgens het eerder genoemde bericht te maken met die vijf werkdagen. Pas als dergelijke fouten er na vijf werkdagen nog stonden, moest ik me melden bij Brave New Books.

Voor mijn gevoel moet ik zelf de definitieve papieren versie in de hand hebben gehad én gelezen, én die periode van vijf werkdagen moet voorbij zijn. En meer webwinkels moeten mijn boek – correct – tonen. Misschien dat dan de vlag uit kan.

Ondertussen ben ik zoals ik gisteren al meldde flink aan het brainstormen over de promotie. Ik heb er een gewoonte van gemaakt, al is een gewoonte van twee dagen misschien wat kort. Waarom ik er een gewoonte van maak, staat overigens in mijn boek. En dat waarom is ook een reden dat ik het boek echt onder de aandacht van lotgenoten, naasten en behandelaars wil brengen. Overigens is naar gewoontes in combinatie met bipolaire volgens een promovenda bij het Utrecht UMC weinig onderzoek gedaan.

En heel mijn herstel – in ggz-begrippen zit ik volgens mij in de vijfde en laatste fase, leven voorbij de aandoening, – begon met een simpel besef: ik moet dagelijks reflecteren over mijn stoornis. Hoe ik tot dat inzicht kwam en wat dat betekende, staat ook in het boek. Vanaf dat moment ging het snel. En die kennis wil ik maar al te graag delen. Want dat die kennis er wel is, staat óók in mijn boek. Ik heb leentjebuur gespeeld, en met succesvol gevolg mag ik wel zeggen.

Het schrijven van mijn boek duurde even. Dat is een understatement. En ik hoop dat het publiceren een heel stuk korter gaat duren. Voorlopig moet ik echter geduld hebben. Vanmiddag heb ik nog even een test gedaan, maar het bestelproces werkt nog steeds niet helemaal naar behoren. En ik beheer al te lang webshops om lezers niet met een technisch probleem op te willen zadelen. Ik begrijp van de uitgever dat er vorige week nogal aan het systeem is gesleuteld en dat daardoor niet alles naar behoren werkt.

Juist omdat ik al die jaren met een soortgelijk bijltje heb gehakt, begrijp ik dat volkomen. Ik vind het wel vervelend dat mijn boek daardoor even moet wachten. Een belangrijk deel van wat ik te vertellen heb, heb ik vorig jaar al gezegd bij PsychoseNet. En dat artikel staat sindsdien op de informatiepagina over bipolaire stoornissen, dus ik neem aan dat dat artikel nog wel ooit gelezen wordt.

De vertraging geeft me ook nog eens tijd om na te denken over wie nou eigenlijk de doelgroep van mijn boek is. Ja, mensen met een bipolaire stoornis en hun naasten. Dat lijkt me logisch. Maar hoe kan ik die het beste bereiken? Misschien wel via behandelaars. Als één behandelaar enthousiast wordt, kan ze wat ik beschrijf misschien voor veel van haar cliënten toepassen.

Het klinkt misschien wat vergezocht om te denken dat mijn boek ook interessant is voor behandelaars. Maar: mijn boek beschrijft de strategie waarmee ik meer inzicht kreeg in mijn bipolariteit en daarmee ook meer controle over de stoornis. En een behandelaar is vaak degene die de strategie bepaalt, vandaar mijn redenering.

Ik heb al eens gedroomd over lezingen bij ggz-instellingen of bij lotgenotencontact. En ik denk aan patiëntenvereniging Plusminus, aan Boven-Jan. PsychoseNet dus. Mind. En ik heb contact met wat wetenschappers omdat ik proefpersoon ben bij wetenschappelijk onderzoek naar bipolaire stoornissen.

Als ik die wegen bewandel, moet ik mijn boek en vooral wat erin staat toch wel onder de aandacht kunnen brengen.

~~~

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Dit is het dan. De voorkant van mijn boek. En hieronder in het citaat de tekst op de achterflap. Hopelijk vanaf morgen voor 17 euro te bestellen bij de uitgeverij (en binnenkort ook bij je favoriete digitale boekhandel). Het is bepaald geen dik boek geworden en ik voel me een beetje bezwaard om daar 17 euro voor te vragen. Maar er staat iets in wat ik nergens anders zo heb gelezen en wat geen behandelaar me ooit over verteld heeft. Kennis die mij en mensen om mij heen een hoop leed had kunnen besparen. Voor het opdoen van die kennis had ik graag makkelijk het tienvoudige betaald van wat mijn boek nu kost. Gelukkig ben ik er nu zelf achter gekomen en gezien de impact die het kan hebben, deel ik die graag. Tot zover. Hierboven dus de cover en hieronder de achterflap.

Een bipolaire stoornis is geen pretje. Manieën en depressies kunnen ingrijpend zijn. Zeker als niet duidelijk is waardoor het steeds gebeurt, ondanks medicijnen, gesprekken bij de ggz, behandelplannen en een uitgebreid signaleringsplan.

Dat was tenminste mijn situatie. Regelmatig een manie gevolgd door een depressie. Alleen: waardoor? Geen behandelaar die het wist. Zelf had ik eerlijk gezegd ook geen flauw idee.

Dat bezorgde mij en mijn naasten behoorlijk wat ellende. Dus ging ik zelf op zoek naar antwoorden.

Gelukkig had ik kennisgemaakt met dagelijkse gewoontes en handige leertechnieken. Dat ik gek ben op verhalen hielp waarschijnlijk ook, want door die drie elementen te combineren kreeg ik eindelijk antwoord op de vraag waardoor mijn manieën konden ontstaan.

En dat niet alleen: doordat ik nu weet wat mijn triggers zijn, weet ik ook waar ik elke dag op moet letten. Dat kost me iedere avond maar twee minuten.

In dit boek heb ik mijn zoektocht naar een kort dagelijks signaleringsplan hopelijk zo beschreven dat lotgenoten ook hun triggers voor bipolariteit kunnen vinden. En net als ik eerder kunnen ingrijpen, vóór er problemen ontstaan.

Nog even geen boek. Er wordt mij verzekerd dat het probleem maandag opgelost is (met een slag om de arm). Dus ik wacht nog even. Maar ik zat wel te denken: wat is mijn boek nou eigenlijk? Wat maakt dat wat mij betreft iedereen het moet lezen? Nou ja, iedereen die met bipolariteit te maken heeft, ieder geval? En misschien zelfs ook wel mensen met andere psychische problemen? Dat was tenminste de mening van een proeflezer.

Hét punt is dat ik mij in 2019 een cadeautje heb gegeven. Ik ben mijn bipolaire stoornis als een dagelijkse gewoonte gaan benaderen. Dat veranderde alles, en snel ook. Ongelooflijk snel. En wat achteraf ook ongelooflijk was: dat ik het grotendeels ontbreken van die dagelijkse gewoonte nooit als een probleem heb gezien. Dat mijn behandelaars dat ook al niet als een probleem zagen. Want het was al die maar al te duidelijk dat er iets dagelijks ontbrak. Hidden in plain sight, noemen ze dat in het Engels. Want niemand zag het.

En dat is dus waar mijn boek over gaat. De ontdekking van dagelijkse gewoontes, waar die ontdekking op gebaseerd is en hoe ik die nu succesvol inzet. En belangrijker: hoe jij die als lotgenoot zelf ook kunt inzetten. En hopelijk dezelfde prachtige resultaten behaalt als ik. Ik denk namelijk dat veel meer kunnen wat ik kan, je moet er alleen even bij stilstaan. En daar je mijn boek dan voor. Het waarom, wat en hoe van dagelijkse gewoontes bij een bipolaire stoornis. En nog wat meer lessen die ik al doende leerde.

Als ik het kan, kunnen lotgenoten het ook. Daar ben ik van overtuigd. Zeker als ze samenwerken met naasten en behandelaars. Want die samenwerking heb ik de afgelopen jaren sterk verbeterd. Ook dat staat te lezen in mijn boek. Ik had het ook de ondertitel ‘Lessen van 25 jaar leven met een bipolaire stoornis’ kunnen geven. Ik denk dat ‘Hoe je met een paar dagelijkse vragen meer controle krijgt’ duidelijker is.

Dat is dus in een notendop waar mijn boek over gaat. Morgen cover reveal en dan maandag het boek zelf.

~~~

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Vandaag heb ik dan toch echt mijn boek gepubliceerd en trots twee bestellingen geplaatst. En geloof het of niet, die liepen allebei niet helemaal soepel. Het ging mis. Twee keer dus. Ik kreeg een melding ‘server niet gevonden’ na het betalen op het moment dat je teruggaat naar de webshop. En ik moest lang wachten op een bevestigingsmail. Ik kon wel in de backend zien dat er een bestelling was geplaatst en dat ik daar een deel van de opbrengsten krijg,en er was na lang wachten inderdaad een bevestigingsmail.

Uiteraard contact opgenomen met support. De bestellingen waren inderdaad doorgekomen en die worden in orde gebracht. Er was deze week gewerkt aan de site en kennelijk is daarbij in mijn geval iets niet helemaal goed gegaan. Ze gingen het uitzoeken. Dat wacht ik even af voor ik met tromgeroffel kom. In ieder geval fijn dat de support buiten kantoortijden nog reageerde.

Nog even geduld dus. Het is te hopen dat ze er snel achter zijn wat er misging en dat het ook opgelost kan worden. Daar ga ik wel vanuit. Maar hoe je het ook bekijkt: dit voelt toch een beetje als een anticlimax.

Ik houd jullie uiteraard op de hoogte. Het is de bedoeling dat het boek ook in online boekhandels komt te liggen, maar dat kon tot een week duren. Hopelijk gaat dat wel allemaal goed.

~~~

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

De post was er dus pas om kwart over drie. Ik zag met doorbladeren gelijk een paar storende lay-out dingetjes. Die kon ik nog net rechtzetten voor ik naar de fysio moest. Maar het lezen werd avondwerk. Wel fijn om te doen en ik denk steeds meer dat dit boek echt mensen kan helpen.

Maar omdat ik dus wat dingen veranderd heb, moest ik het dus en op papier (als boek dus) en van het scherm als PDF te lezen. Op papier lezen is prima gelukt: ik ben er echt blij mee en het voelde fijn om in mijn eigen boek te lezen, dat moet ik toegeven.

Aan die PDF ben ik niet helemaal toegekomen. Tot halverwege toen ik me realiseerde dat het waarschijnlijk te laat op de avond zou worden om een boek te publiceren. Dat zal nog even moeten wachten. Het goede nieuws is dat alle wijzigingen die ik aanbracht ook gewijzigd werden in het bestand dat als basis dient voor het drukken van het boek.

Morgen verder dus.

~~~

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay