Vandaag is het twee weken geleden dat ik na de zoveelste inzinking opnieuw begon met bloggen. Tijd voor een tussentijdse evaluatie want ik kan moeilijk iedere dag over mijn boek bloggen. Nou ja, dat kan ik wel maar dat wil ik niet. Toch denk ik wel dat ik dóór blog. Het levert me namelijk wel veel plezier op, daarom kom ik er ook steeds bij terug.
En ik heb nog zoveel te leren en zoveel mensen te helpen. Ik denk dat mijn blog daarin een rol kan spelen. Nadenken, accountability. Daar gebruik ik ook de Fearless Living Academy van Leo Babauta voor – waarom ik daarbij uitgekomen ben, kun je afleiden uit mijn boek. Dat kun je overigens hier bestellen. Die Academy bevalt op zich prima, maar rekenschap afleggen en nadenken in mijn moerstaal is ook prettig.
Om die reden wil ik dus doorbloggen. En er is nog een reden. Begin 2023 volgde ik een WRAP-cursus bij de ggz. (Wellness Recovery Action Plan). Dat was een leerzame cursus, hoewel niet helemaal dat wat ik had gehoopt. Maar de gereedschapskoffer voor een goed gevoel was een onderdeel dat me wel aansprak. Wat kun je iedere dag doen om je goed te voelen? Het is een vraag die me aan het denken zette, die ik beantwoordde en die ik toepaste. Alleen: de laatste tijd lukt het niet meer alle items iedere dag te doen. Ik denk niet eens dat het gereedschapskoffer zo is bedoeld, maar dat ik wel hoe ik het al tijd interpreteerde.
Natuurlijk heb ik bij veel van die acties een vijf-minuten variant, maar toch lukt het me de laatste tijd niet meer om al die acties te doen. En ik merk het aan hoe ik me voel. Ondanks dat ik hartstikke blij, opgelucht en trots ben dat mijn boek nu eindelijk is gepubliceerd, merk ik toch dat ik me net niet helemaal zo voel als ik gehoopt. Niet dat ik me slecht voel, allesbehalve, maar ik weet dat het nog een tandje beter kan.
Daar ga ik me dus de komende maanden op richten. Maanden om enerzijds de gewoontes goed stevig in te slijten en anderzijds omdat de promotie voor mijn boek waarschijnlijk een werk van lange adem zal zijn. En dat lijkt me als introvert al spannend genoeg, dus dan zit ik graag zo goed mogelijk in mijn vel. En die dingen die ik kan doen voor een goed gevoel zijn echt niet zo ingewikkeld. Ik weet dat ik het kan. Misschien dat er toch wat spanning zit of zat rond mijn boek. Maar ik weet ook dat er nog betere versie van mijzelf in zit. En die wil ik er graag uithalen want nu voel ik me af en toe wat schuldig dat het allemaal net niet lukt.
Terwijl ik met mijn boek volgens mij iets heel belangrijks te doen heb. Wat dat betreft is er niks om me voor te schamen. Ik doe gewoon mijn best en zie nog ruimte voor verbetering. Ruimte om een kleine inzinking te overwinnen. Misschien is het het ‘Is dit het nou?-effect’ van mijn boek. Wat ik in ieder geval heb geleerd is dat ik het in kleine stapjes moet doen. Dat houd ik op langere termijn het beste vol. Vandaar dat ik voor dit ‘verbeter mezelf’ traject een hele zomer uittrek. Ik zie allerlei kansen: als ik het maar gewoon doe. Niet te veel uitstellen dus. Vandaar dat ik morgen, aan het begin van de zomer begin 😉
~~~
Afbeelding van Sophie Janotta via Pixabay