Deze week is dan eindelijk mijn boek Bipolaire stoornis: signalen vroeg zien én bekijken – Hoe je met een paar dagelijkse vragen meer controle krijgt naar de uitgever gegaan. Het is dus nog niet verschenen want ik krijg eerst nog een proefexemplaar thuis gestuurd. Pas als ik dat goedkeur verschijnt het boek definitief. Dus nog even geduld. Maar er valt wel een last van me af. Ik ben er langer mee bezig geweest dan ik vooraf had ingeschat.
Het grappige is wel dat ik uiteindelijk bij het boek ben uitgekomen dat ik in eerste instantie wilde schrijven maar niet durfde. Daarom vond ik het zeker een mooi proces om mee te maken. Ik heb er van geleerd en ik sta voor het boek zoals het geworden is: beknopt maar praktisch. Ik laat zien wat er misging, wat ik ervan leerde en hoe ik na lang zoeken toch nog de triggers voor mijn manieën vond.
En dat was eerlijk gezegd ook weer niet heel ingewikkeld. Het bood me inzicht in en controle over mijn bipolariteit. En dat gun ik lotgenoten en hun naasten ook. Want ook voor hen is een bipolaire stoornis geen pretje. Dat moest ik dus vastleggen, publiceren. Wat ik deed, was simpelweg kennen van gewoontes en leren toepassen op mijn stoornis. En toen bleek het eigenlijk verrassend eenvoudig te zijn.
En juist omdat ik denk dat anderen dit ook kunnen, heb ik het opgeschreven. Omdat ik de ellende uit de eerste hand ken en omdat ik ook zie hoe ontwrichtend een manie ook voor naasten kan zijn. Misschien heb ik wel een hele eenvoudige oplossing. Ik vind het tenminste eenvoudig. En het resultaat dat het mij opleverde, gun ik al mijn lotgenoten en hun naasten.
De komende tijd wil ik wat vaker bloggen, ook om wat ideeën op te doen om lotgenoten te helpen. Daar is het me met mijn boek echt om te doen. Het mooiste zou ik het vinden als mijn ‘methode’ wijdverspreid wordt. Tot nu toe heb ik vanuit de ggz namelijk al best wat enthousiaste reacties gehad. Professionals die iets in de ideeën zien. Dus dat belooft wat. Ik doe uiteraard verslag via dit blog. Het boek is dan af, nu begint het echte werk: lotgenoten vinden en hen helpen. En dat zijn er potentieel nogal wat. Wisten jullie dat naar schatting ongeveer 1 op de 50 mensen een bipolaire stoornis heeft? Hen allemaal helpen is misschien een te groot streven, maar zo veel mogelijk kan natuurlijk wel.
~~~
Afbeelding van Christiane via Pixabay
Goed dat je deze fase hebt afgerond en succes met het controleren en goedkeuren van het proefexemplaar. Het duurde dan misschien langer dan gedacht, je hebt toch maar mooi gedaan.
Dank je wel, Peter!