Mocht ik nog enige twijfel hebben gehad of mijn slechtere gehoor van de laatste tijd te maken had met mijn nieuwe hoortoestellen of met mijn oren zelf, dan is twijfel sinds gisteren weg. Ik had mijn proeftoestellen in en had ze harder gezet maar ik hoorde niet al te best. Lees: ik hoorde dat er gepraat maar dat was het. En omdat televisie best wel saai is als je niets verstaat of niet mee kunt lezen met ondertiteling, moest ik gapen. Plotseling hoorde ik weer als vanouds. Helaas duurde dat maar een paar minuten. Toen moest ik nog een keer gapen en ging het geluid weer uit.
En het is ook uit gebleven. Later met wandelen kon ik gelukkig nog net auto’s, fietsen en van mensen achter me horen horen dat ze praatten. Maar echt handig is anders. Het schopt ook mijn plannen danig in de war want ik wilde eigenlijk nog wat online cursussen gaan doen. En ik had voor gisteren eigenlijk gepland om alle cursusmateriaal eens door te luisteren. Helaas heeft dat natuurlijk weinig zin als ik niks hoor. Dat zal dus nog even moeten wachten.
Natuurlijk weet ik door mijn slechtere gehoor al een tijdje hoe belangrijk goed kunnen horen is, maar op momenten als deze word ik toch met de neus op de feiten gedrukt. Gisteren baalde ik er zo stevig van dat zelfs de zin om te bloggen en te lezen ervan over ging. Gelukkig heb ik uiteindelijk toch nog wat gelezen. Over wat ik lees, kom ik later misschien nog wel te spreken.
Hoe dan ook: het geluid staat bij mij nu echt even uit. En ik weet nu definitief dat het aan mijn oren ligt. Het is natuurlijk met het testen van nieuwe hoorapparaten wel een ongelukkig moment om oorontsteking te krijgen, vermoedelijk aan beide oren want er komt aan beide kanten wat prut uit. Dat had ik eerst toegeschreven aan oorstukjes die niet helemaal pasten, maar daar zal het dan toch wel niet aan hebben gelegen.
Wordt vervolgd.
~~~
Afbeelding van Clker-Free-Vector-Images via Pixabay